De Hel, vervaardigd in Israël
Dagboek van Kawther Salam

17 juni 2002

Maandag 17 juni 2002
Ik praatte met hem over mijn vertrek, en hij praatte met mij over zijn hart dat ik zojuist gestolen had!!
Ik praatte met hem over het onrecht, en hij praatte met mij over liefde!!
Ik probeerde mijn ogen vol tranen te verbergen, en hij ging muziek maken om mij te ontspannen!!
Hij probeerde mij aan het lachen te maken, en ik huilde!!
Hij probeerde mij te omhelzen maar ik was in diepe pijn!!

Geen plaats voor liefde en voor menselijke relaties in Israël!!
'Israël' is de staat van 'Oorlog'!!
'Liefde; is beschuldiging!!
Menselijke relaties is een daad van terreur!!

Haat is het enige dat mensen tot uitdrukking zouden moeten brengen!!
Palestijnen verdienden alleen maar de dood!!
De Israëli's, die alleen maar praten over het 'Heilige' jodendom, zouden dat moeten laten!!
De president van de Israëlische staat, Moshe Kassab, zei eens: "Ik vraag me af of de Palestijnen menselijke wezens zijn of dat ze van een andere planeet zijn gekomen"!!

De Palestijnen praatten over wraak, over "Al-Shahed", het "Paradijs"
De extreme mensen groeien op!!
Het is verloren tijd, ons leven is waardeloos!! En mensen zonder mensenrechten!!

In zo'n vreselijke situatie leefde ik; ik was verplicht mezelf helemaal als mens te ontkennen.
Ik zou zonder hart moeten leven, ik zou van bloedvergieten moeten genieten, erover schrijven en verslagen erover maken!!
Dit is geen leven. Het is de "Hel, vervaardigd in Israël"!!


naar 18 juni 2002                                        Terug