Het dagelijks leven van Kawther Salam

  ..: Israël is een staat zonder moraal :..
 
23 augustus 2004

-> Home


  Hayalim, Hayalim !
  Kama yaladim haragta hayom ?

  Soldaten, Soldaten !
 
Hoeveel kinderen hebben jullie vandaag gedood ?



Wat zou er gebeuren als Arabische soldaten het dak bezetten van een Israëlisch of Amerikaans gezin? Wat zou er gebeuren als ze het drinkwater van dit gezin vermengden met hun urine, of hun feces zouden gooien op de opgehangen kleding en andere eigendommen van dit gezin, of over hun gezichten? 

Wie zal mij en alle andere Palestijnen alle schade vergoeden die aangedaan is door de IDF soldaten in onze huizen? Wie zal ons schadeloos stellen voor het trauma veroorzaakt door deze "beschaafde" Israëlische soldaten? Wie zal alle gezinnen vergoeden voor hun familieleden die ze verloren hebben door nodeloos gemoord door de IDF en de amerikaans-joodse huizenkrakers in ons land? 

Wat zou het oordeel zijn van de justitie - in welk van de beschaafde landen dan ook in de wereld, die Israël steunen - voor het ziekelijke gedrag van de IDF in mijn huis en in de huizen van vele Palestijnse gezinnen, gedurende vredestijd en voor het uitbreken van de Intifada? 

In Hebron waren honderden Palestijnse huizen bezet door de IDF-soldaten toen ik wegging in 2002. Na het uitbreken van de tweede Intifada bezetten de IDF-soldaten de meeste van de huizen in de oude stad Hebron waar 400 amerikaans-joodse huizenkrakers wonen. Een voortdurende misdaad tegen de menselijkheid gepleegd en gesteund door de IDF-soldaten die illegaal in deze huizen verblijven.

De Israelische krant Yediot Ahronot die gepubliceerd werd op 19 juni 2004, verklaart dat de politie in Seoel Mr. Sol Sovat, 23 jaar oud, de zoon van een gouverneur, en zijn vriend Mawver Salvaz, 31, doodschoot omdat ze urineerden op straat. Beiden waren dronken en ze dachten zelf dat ze thuis waren en in hun toilet plasten, maar de politie schoot hen dood omdat dergelijk gedrag verboden is in Korea.

Wat zou er gebeuren als iedereen flessen vol rottende urine zouden sturen naar het kantoor van de woordvoerder van de IDF? Zou brigadier Ruth Yaron zulke giften op prijs stellen? Als je wil weten wat Brigadier Yaron denkt van al deze vragen, van haar soldaten die plassen en poepen in de watertanks van Palestijnse gezinnen, of het insmeren van de spullen van deze gezinnen met hun ontlasting "voor de lol", kun je haar ook schrijven of bellen en het vragen. Misschien wil brigadier-generaal Yaron aan je uitleggen waarom Amerikaanse belastingbetalers haar salaris moeten blijven betalen, terwijl haar soldaten zwaar aan de drugs zijn en Palestijnen mishandelen en vermoorden in heel Gaza en de West Bank

Ju kunt ook aan brigadier Yaron vragen waarom de IDF duidelijk psychische probleemgevallen in dienst neemt, of hoe kan iemand die stront op de gezichten van gevangenen smeert of die iemand doodt "alleen maar voor de lol" zoals te zien is in de videoclip hieronder? Vraag haar alsjeblieft waarom deze mensen geen psychiatrische behandeling krijgen, of waarom ze niet in de gevangenis gezet worden? Ze zijn een gevaar, niet slechts voor Palestijnen maar ook voor de Israëlische samenleving, en als deze personen naar de Verenigde Staten gaan zoals vele israeliërs doen, is er geen zekerheid dat ze niet hun toevlucht nemen tot moord of extreem geweld om twistgesprekken te regelen. Last but not least: je kunt brigadier-generaal Yaron vragen of het het beleid is van de IDF om onzinnige antwoorden te geven op strafklachten, zoals te zien is in deze verklaringen:

Brief 1    Brief 2    Brief 3    Brief 4   (alle in het Hebreews).

Blijf alsjeblieft kalm, beleefd en ten alle tijde gericht op het onderwerp als je belt of schrijft. Als het wordt gevraagd kun je deze webpagina noemen als de bron van je informatie. Als je een antwoord ontvangt van haar kantoor, zou ik geïnteresseerd zijn te weten wat ze zeggen. Hier is haar adres, telefoon- en faxnummer.


Brigadier-generaal Ruth Yaron
Kantoor van de woordvoerder van de IDF
Tel.: +972-(0)2-530-5477 or 530-5356 (Centraal Commando)
Tel.: +972-(0)2-624-5789 or 624-5268 (Beit Agaron)
Fax: +972-(0)3-608-0343 (Tel Aviv)
E-mail: info@mail.idf.il
Military Post 01025, IDF
Israel


(Klik op de plaatjes om de videoclips te zien of te downloaden.)


Al-Jaabari man in het been geschoten
2.7MB 3 Min 1 Sec .wmv bestand
Videoclip opgenomen in 2001 aan het begin van de Intifada. Een man van de Al-Jaabari familie in Hebron wordt door een IDF-soldaat van vlakbij in het been geschoten. Deze Al-Jaabari man was goed bekend in Hebron bij Palestijnen, kolonisten en de IDF als een geestelijk zwakke en niet-agressieve alcoholist. De man in de film praatte eerste met een soldaat, zoals te zien is in de eerste korte scène. Ik ging verder en na een poosje werd ik door iemand opgeroepen om te zeggen dat iemand in het gebied was neergeschoten. Wat er gebeurde is dat de soldaat de man wegstuurde nadat hij moe van hem was geworden, en schoot hem van achteren in het been van ongeveer 5 meter afstand. Het schieten was bedoeld als "grapje" van de soldaat.

In een ander incident in 2002, speelde een geestelijk zwakbegaafde man van de Al-Julani familie met een waterpistool tegenover het Grossplein. De soldaten besloten met hem te "spelen", schoten op hem en schoten hem dood, allemaal als "spel".

In nog een ander incident in 2001, werd een 16 jaar oude jongen van de Al-Awewi familie - die door de gemeente was gestuurd om achter hen op te ruimen - vergiftigd eten gegeven door de IDF-soldaten. De jongen stierf onmiddellijk.







Enkele kogels die in mijn huis werden gegooid
4.7MB 6 Min 8 Sec .wmv bestand
Videoclip opgenomen in 2002, kort voordat ik Hebron moest verlaten. Dit is maar een korte videoclip die iets van de verwoesting laat zien die in mijn huis is veroorzaakt door de soldaten die op het dak gestationeerd waren.

Ik diende meer dan 300 aanklachten in wegens mishandeling door de soldaten. Allemaal werden ze geseponeerd door de Israëlische rechtbanken op grond van dat zij geen enkel bewijs van deze incidenten konden vinden, of dat de soldaten niets verkeerds hadden gedaan. Het dossier met de correspondentie tussen mijn advocaat en de Israëlische regering besloeg meer dan 1000 pagina's. Wat de Israëlische regering kwaad maakte was dat mijn advocaat het woord "bezetting" gebruikte in haar rechtbankdossiers, want dat was fout naar hun mening.


Hier zijn ook enkele audioclips van de soldaten op mijn dak. De clips waren hieraan voorafgaand geplaatst op de site van Gush Shalom.


       
         



Het originele (Engelse) artikel is te vinden op http://s023.dyndns.org/kawther/K20040823A.html